Hoi! Ik ben Nederlands en schrijf normaal in het Engels. Omdat Kaapverdië meer onder Nederlanders bekend is, vertaal ik dit keer ook een paar van m’n artikelen. Bekijk hier alles over Kaapverdië (NL en EN).

Wat als ik je zou vertellen dat er een archipel bestaat waar relatief weinig reizigers van af wezen, maar wat vol zit met de mooiste wandelpaden, kleurrijke cultuur, vriendelijke mensen — en omringd door zeeën met walvissen, dolfijnen, en ander leven? En dat ook nog eens onaangetast is door massatoerisme?

Zou dat misschien je aandacht trekken?

Nou, dan moet ik je echt vertellen over Kaapverdië.

Want de reis die ik daar onlangs had was eens van de leukste die ik in lange tijden heb meegemaakt.

Ik ben me er wel van bewust dat Kaapverdië een enigszins obscure reisbestemming is (althans, vooral onder de Engelssprekenden en landen die geen banden hebben met Kaapverdië). Het is bepaald zeker geen Thailand of Peru.

Als je moeite hebt om Kaapverdië op de kaart aan te wijzen, ben je vast niet de enige. Sterker nog, veel reizigers die ik op Kaapverdië ontmoette wisten vrijwel niets over de eilanden voordat ze er waren.

Laat ik eerst even een stapje terug nemen en je vertellen wat en waar Kaapverdië is — en, natuurlijk, waarom je het meteen op je reislijst moet zetten.

1. Het is net ietwat anders

Een van de dingen die ik het leukst aan Kaapverdië vond was dat het niet echt zo op de gebruikelijke toeristenkaart te vinden is. Het is een heerlijke tropische bestemming, maar zeker geen hyper-toeristische zoals bijvoorbeeld Bali, Thailand, of de Yucatan.

Het is allemaal fijn kleinschalig en authentiek op de eilanden. Als je het mij vraagt, is het een zwaar onderbelichte bestemming.

Kaapverdië bestaat uit tien eilanden in de Atlantische Oceaan, west van Senegal en Mauritanië. The oorspronkelijke Portugese naam voor het land is Cabo Verde, wat ‘groene kaap’ betekent, maar de meeste van de ruwe eilanden bestaan uit donkere vulkanische landscappen. Het is een klein landje, met slechts ongeveer anderhalf het oppervlak van Luxemburg.

Het was een van de eerste plekken die werden ontdekt door Portugese ondekkingsreizigers in de 15e eeuw. In tegenstelling tot sommige plekken die ‘ontdekt’ werden maar al lang bewoond waren, was Kaapverdië in die tijd helemaal onbewoond. De Kaapverdiërs van vandaag zijn afstammelingen van Portugeese kolonisten en van Afrikanen die hoofdzakelijk als slaven vanuit het vasteland gebracht waren.

2. Het is perfect voor backpacken

Een aantal van de Kaapverdische eilanden staan bekend staan resort eilanden (vooral Sal en Boa Vista), maar het archipel is ook ideaal voor backpackers, vooral als je van wandelen houdt.

Ik bracht het meeste van mijn tijd door op Sao Vicente en Santo Antão. Die laatste is echt een paradijs voor wandelaars met talloze paden langs dramatische vulkanische landschappen en groene landbouw. Ik bracht op mijn reis enkel een lichte carry-on backpack en nam die mee op mijn wandeltochten, zo verplaatsend van pension naar pension.

Ik had het enorm naar m’n zin om op deze manier de eilanden te ontdekken. Misschien ook omdat het een tijdje geleden was sinds ik voor het laatst een echte backpacking trip had gedaan. Mijn recente trips waren vooral road trips in landen als Spanje en Italie, waar ik met m’n vriendin verbleef in mooie Airbnbs in schattige dorpjes — en dan vooral veel lekker eten en kerkjes bekijken enzo. Ik hou van dat soort cultuurvakanties, maar ik ben vooral echt ook een backpacker. In Kaapverdië kon ik wat dat betreft echt helemaal aan m’n trekken.

Op Kaapverdië  voelde ik me enorm happy en in m’n element. Ik denk dat je dat kunt aflezen uit mijn artikelen, maar ik denk dat het objectief gezien ook gewoon een super toffe bestemming is.

Black Mamba guesthouse

Er zijn slechts enkele hostels op Kaapverdië en verwacht zeker niet een backpacker scene. Niettemin voelde mijn trip soms als een miniatuurversie van het soort reizen dat ik zo graag doe Zuid Amerika of Azië. Ik ontmoette een stel Duitse reizigers waar ik een wandeltocht mee deed, had avondeten met een aantal Franse en Zwitserse reizigers, ontmoette onderweg telkens allerlei locals, en deed ook enkele wandeltochten solo. Iedere dag bracht nieuwe avonturen met zich mee.

3. De landschappen zijn spectaculair

Tijdens mijn hikes moest ik echt continu stoppen voor foto’s, want de landschappen waren echt ongelovelijk (vooral op het eiland Santo Antao).

De landschappen werden ooit gevormd door vulkanisch magma, wat zorgde voor hoge bergen, kliffen, en diepe valleien en kloven. Sommige delen moet je echt zien om te geloven.

De meeste eilanden zijn droog en erg leeg, maar sommige van de valleien die uitmonden op de oceaan zijn groen en vol met leven, met terrasvormige velden en allerlei soorten fruit dat wordt gecultiveerd, zoals banenen, papayas, en mangos.

Cabo Verde betekend ‘groene kaap’, maar het kreeg die naam toevallig. Veel van de eilanden zien er meer uit als rotsige maanlandschappen, maar soms loop je ook door weelderige tropische tuinen.

De pracht is moeilijk om volledig in fotos te vangen, maar ik heb mijn best gedaan!

4. Het heeft een interessante cultuur

Allerlei invloeden komen in Kaapverdië  samen, wat leidt tot een diverse en kleurrijke cultuur. Je kunt dit meteen zien in alle street art, muziek, en ambachten.

Mijn oorspronkelijke inspiratie om naar Kaapverdië te komen kwam eigenlijk doordat een kennis mij mee nam naar een Kaapverdische vereniging in Lissabon, waar ik woon. Dit was een beetje een geheime plek waar de Kaapverdische emigranten samen komen. Althans, het was zo’n plek waar je echt van moest weten — een verborgen restaurant op de bovenverdieping van een willekeurig appartementencomplex. Binnen was livemuziek, allemaal mensen die onwijs veel catchupa aten (een Afrikaanse stoofpot) en die tussen de tafels allemaal aan het dansen waren.

Alles was zo levendig en blij. En dat was enkel nog maar tijdens de lunchtijd op een dinsdag!

Dus ik dacht, “wow, die Kaapverdiërs weten echt hoe ze plezier kunnen hebben”.

In mijn verbeelding waren de eilanden net zo knallend met muziek en gezelligheid als dat restaurant, maar in de praktijk was dat net niet zo het geval. Misschien had dat restaurant in Lissabon mijn verwachtingen een beetje te hoog gesteld.

Maar muziek is zeker wel een groot element van de cultuur, vooral in de stad Mindelo op Sao Vicente.

Daar vind je niet alleen de grootste live muziek scene, maar het is ook de geboorteplaats van Cesaria Evora, de meest bekende zangeres uit Kaapverdië. In allerlei open air bars en restaurants in Mindelo kun je een indruk krijgen van de lokale muziekstijlen.

Wat ik ook interessant vond waren de vele connecties tussen Kaapverdië en Portugal (waar ik woon) en Nederland (waar ik vandaan komt).

Het koloniale verleden met Portugal ligt voor de hand, maar Kaapverdië heeft ook connecties met veel andere landen. Het is namelijk echt een land is van emigranten. Veel Kaapverdiërs werken bijvoorbeeld in de scheepvaart industrie in Rotterdam, waar in Nederland de grootste gemeenschap van Kaapverdiërs is ontstaan.

Deze emigrantencultuur deed me een beetje denken aan de Filipijnen, een land waar ik eerder al wat meer bekend mee ben geraakt. Terwijl ik naar de typische sodade liederen luisterde op Kaapverdië , viel het me op dat de songteksten vaak gingen over het missen van familie die in het buitenland werkt.

De emigranten die terug keerden naar Kaapverdië  brachten sommige talen en favoriete dingen ook mee terug. Zo zag ik in een hapkar in Mindelo gewoon frikandellen op het menu. Terwijl ik rondreed in Santo Antao gaf ik een lift aan een oude lokale meneer, die me opeens in vloeiend Nederlands aansprak. (Hij was een zeeman geweest in Rotterdam en vertelde me leuk allemaal verhalen over zijn vroegere reizen naar plaatsen als Goa en Tokio).

Ik moet bekennen dat ik vrij weinig wist over de Kaapverdische diaspora, zelfs die in Nederland (alhoewel ik al 12 jaar niet meer in Nederland woon). Het was daarom super leuk om met de lokale mensen te spreken en hun verhalen te horen over hun connecties met Nederland, Portugal, en andere landen.

5. Toerisme is niet overontwikkelend

Als je online informatie zoekt over Kaapverdië, dan zou je nog wel eens de indruk kunnen krijgen dat het helemaal vol staat met all-inclusive resorts. Maar niets is minder waar!

Nou ja, het is wel waar dat er veel georganiseerde zon & zee vakanties worden aangeboden op de eilanden Sal en Boa Vista, waar je een redelijk aantal grootschalige beach resorts zult vinden. Als je kijkt naar hoe veel vakantievluchten naar deze eilanden gaan, zullen vast zo’n 90% van de bezoekers daar geraken.

Maar als je deel maakt van de andere 10%, zul je zien dat het toerisme vooral kleinschalig en gezellig authentiek is. Vrijwel alle accommodatie die ik zag op de eilanden waren lokale pensions, B&Bs, of eco lodges. Dit is persoonlijk gesproken meer mijn ding dan de mega-hotels of TUI-vakanties.

Ben je een backpacker? Verwacht dan alleen niet zo veel hostels. Er zijn er slechts enkele, met name in de steden zoals Praia en Mindelo. Maar als je het prima vindt om in leuke lokale hotelletjes en pensionnetjes te verblijven, dan is dat geen probleem.

Kaapverdië is daarnaast ook niet een ultieme budgetbestemming (althans, als je kijkt op mondiaal niveau). Soms zijn bepaalde prijzen redelijk dicht bij die in Europa. Een redelijk budget per dag is denk ik ongeveer €50 per persoon. Denk aan ongeveer €20 per nacht voor een budget hotel en de rest voor transport, eten en drinken. Dit bedrag zal snel oplopen als je veel gaat island-hoppen, aangezien je dan meer kwijt zult zijn aan interne vluchten. Niettemin zijn deze prijzen dichter bij wat ik bijvoorbeeld gewend ben in Portugal dan in Nederland, dus je kunt in Kaapverdië redelijk goedkoop op reis.

Als je een lokale vibe zoekt en niet zo graag in de buurt zit van het massatoerisme, dan zal Kaapverdië volledig aan die criteria voldoen.

6. Het is een ideale winterbestemming

De beste tijd voor een bezoek aan Kaapverdië is van November tot April. Mijn trip was in Februari en ik had prachtig zonnig weer.

Kaapverdië is slechts 6 uur vliegen vanuit Londen, Parijs, of Amsterdam. Ik woon in Lissabon vanuit waar het maar 4 uur vliegen is. Kaapverdië is perfect om een lange winter te doorbreken — en zonder dat je daarvoor half de wereld hoeft om te vliegen.

7. Het barst van avontuur

Dankzij mijn research wist ik van te voren al dat Kaapverdië helemaal bekend staat om zijn prachtige wandelroutes, maar ik was verrast hoe veel meer activiteiten er mogelijk waren.

Op Santo Antao kon je canyonen, surfen, paragliden, scuba duiken, en snorkelen. De meeste van deze activiteiten worden op kleine schaal gedaan door Europese expats. Dat maakt het extra leuk en sympathiek.

De wateren rond Kaapverdië barsten daarnaast ook met leven. Er was op een van mijn boottochten tussen de eiland enige commotie toen opeens een gigantische walvis boven water verscheen. Het walvisseizoen loopt van Februari tot Maart, en zeeschildpadden kun je het beste zien van Juni tot Oktober.

Hoewel de goedkoopste manier om rond te reizen de lokale busjes zijn (genaamd aluguer), heb ik ook tijdje in een gehuurde auto rondgereden. Het was echt fantastisch om in deze kleine maar fijne Suzuki Jimny door maan-achtige landschappen te rijden naar het geïsoleerde dorpje Tarrafal, waarvoor ik ook nog over zandweggen en helemaal over het strand moest.

Al met al was mijn reis in Kaapverdië een heerlijke geconcentreerde cocktail van puur reisplezier dat ik met gretige slokken heb ongedronken. Als je zoekt naar een bestemming die iets minder bekend is maar enorm veel te bieden heeft, dan moet Kaapverdië echt hoog op je lijst staan.

You can read a lot more about the island of Santo Antao (my favorite of the ones I visited). I also posted an FAQ about Cape Verde, tips for Sao Vicente, and some impressions of Tarrafal, a remote settlement on Santo Antao that was one of my favorite places.


Some links (such as to booking sites) may be affiliate links, meaning I may earn commission from products or services I recommend. You can read about my site policies.